چهارشنبه 29 9 1391

سال 1390 از سوي رهبر معظم انقلاب سال «جهاد اقتصادي» نامگذاري شد و اينك در حالي سال 1391 خورشيدي را شروع كرده ايم كه به عنوان «توليد ملي؛ حمايت از كار و سرمايه ايراني» ناميده شده است.

تأملي در باب نام هاي دو سال اخير نشان مي دهد كه «جهاد اقتصادي» عنواني كلي بوده و «توليد ملي؛ حمايت از كار و سرمايه ايراني»، توضيح مبسوط تر آن جهاد اقتصادي است. به بيان ديگر، اين دو نام در ادامه يكديگر اين معنا را به ذهن متبادر مي كنند كه «جهاد اقتصادي» هرگز محقق نخواهد بود جز از طريق «توليد ملي» و توليد ملي هم صرفاً با «حمايت از كار و سرمايه ايراني» ميسر خواهد شد.

در تببين بيشتر اين موضوع مي توان دو الگوي ژاپن در شرق آسيا و آلمان در اروپا را مورد بررسي قرار داد. اگر امروز مي بينيم كه كشور ژاپن در جهان اقتصاد حرفي براي گفتن دارد يا كالاي ساخت آلمان، اعتبار ويژه اي براي خود دست و پا كرده، به اين خاطر است كه در آن كشورها، «توليد ملي در سايه حمايت از كار و سرمايه ملي» شكل گرفته است.

توليد ملي

منبع: سايت حوزه

گردآورنده: مرتضي فروتن تنها


ژاپن در جریان جنگ جهانی دوم، به کشوری ورشکسته و آلمان به مملکتی کمر شکسته تبدیل شد و مردم در حالی نظاره گر پایان خفت بار جنگ جهانی بودند که از شهرها و اقتصادشان چیزی جز تل خاکستر باقی نمانده بود.

با این حال، اراده شرقی در ژاپن و عزم غربی در آلمان، بدین امر تعلق گرفت که «باید از نو ساخت و بر پای خود ایستاد.» آنها نه نفت داشتند که بفروشند و با پولش خرابه ها را آباد کنند و نه گاز که صادر کنند و کالای خارجی وارد نمایند و خوش باشند. ژاپنی ها و آلمانی ها دریافته بودند که خودشان هستند و خودشان. از این رو، کارگاه ها و کارخانه ها و راه ها را «خودشان» ساختند و قوت غالب شان را برنج و سیب زمینی داخلی قرار دادند و به جای وارد کردن کالاهای با کیفیت و گاه ارزان خارجی، به همان مصنوعات داخلی کم کیفیت و گران بسنده کردند.

ژاپنی ها و آلمانی ها، پول مفت نفت و گاز نداشتند بلکه هر آنچه داشتند، ذره به ذره اش را با «کد یمین و عرق جبین» به دست آورده بودند و هم از این روست که قدر سرمایه هایشان را می دانستند و آن را برای وارد کردن آدامس و مجسمه و کریستال و لباس فاخر و صندلی مجلل و لوازم آرایشی و ... هدر نمی دادند.

در واقع، حمایت از کار و سرمایه ملی در این دو کشور در سال های سازندگی، نه امری صرفاً دولتی که رویکردی کاملاً ملی و نهادینه شده در فرهنگ دو ملت بود.

در این میان، صنعتگران نیز به عنوان بخشی از همان دو ملت کوشا، شرایط خاص آن سال ها را که در غیاب رقبای خارجی برایشان محقق شده بود، به فرصتی برای کیسه دوختن برای خود تبدیل نکردند و با این استدلال که «در این بازار انحصاری، مشتری گزینه ای جز ما ندارد»، به بنجل سازی روی نیاوردند و کوشیدند در گذر زمان، کیفیت تولیدات خود را بالا و قیمت ها را رقابتی کنند؛ آنها به ملت خود احترام می گذاشتند و قدردان واقعی مشتریان داخلی شان به خاطر خرید کالای داخلی بودند.

این شد که چند سالی بعد از آن جنگ خانمان سوز، دو کشور، یکی از خاور و دیگری از باختر سر برافراشتند و قدرت های بزرگ اقتصادی جهان را به هماوردی طلبیدند. جالب است بدانید آلمان ورشکسته دیروز، امروز تنها کشور مهم اروپایی است که از تبعات بحران اقتصادی اروپا جان سالم به در برده است و به نسبت دیگر اروپاییان، آسیب کمتری را متحمل شده است.

ما نیز در ایران 1391 و در شرایطی که اوضاعی به مراتب بهتر از دو کشور جنگ زده ژاپن و آلمان در سال های بعد از جنگ جهانی دوم داریم، برای تبدیل شدن به قدرت اقتصادی، چاره ای جز «تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی » نداریم.

حمایت از تولید،کار و سرمایه ملی، نسخه ای است که هم در شرق عالم جواب داده و هم در غرب شفابخشی خود را نشان داده است.

اما هر نسخه ای، هر اندازه هم که کارآمد باشد، شفا نخواهد داد مگر آن که بدان عمل شود. عمل به شعار «تولید ملی؛ حمایت از کار و سرمایه ایرانی» نه با سمینارها و پوسترها و مصاحبه ها، که با حمایت عملی از تولید و کار و سرمایه ملی محقق می شود.

 این روند سه ضلع دارد: مردم باید تا جایی که ممکن است کالای ایرانی مصرف کنند و تولید کنندگان نیز باید این خریدها را موهبتی بدانند که مردم متوجه آنان کرده اند و با ارتقای روزافزون کیفیت تولیدات شان، قدردان مشتریان ایرانی باشند که سرمایه شان را صرف خرید محصولات آنها کرده اند.

بدیهی است که اگر یک ایرانی ببیند که کالای ایرانی با کیفیت مطلوب و قیمت مناسب عرضه می شود، نه تنها آن را خریداری می کند بلکه بدان افتخار هم خواهد کرد.

دولت و نهادهای حاکمیتی هم باید هر گونه حمایت از تولید کنندگان داخلی مانند ارائه تسهیلات و یارانه و تغییر در سود های گمرکی و معافیت های مالیاتی را منوط به افزایش مستمر و مستند کیفیت تولیدات کنند. صرفاً در چنین صورتی است که اقتصاد ایران از جا بر می خیزد و در پیست رقابت جهانی قرار می گیرد.

X